xena

de Xena a XenaGabrielleArgoAmbar

Jesús Arpal Moya (Jesús Jeletón)

Distantziatik eta iragazki anitzen bidez harremanetan jartzen saiatzen naizen artistekin izandako topaketa eta ez-topaketen artean, Xena ustekabeko bidegurutze bat bezala agertu zen. Xena printzesa gerlariari buruz idazteko iradoki zidaten. (more…)

paladin

akzidenteak gobernatzearen artea

Iñigo Astiz

Paladin erakusketa zabaldu dute Andoaingo Bastero kulturgunean, arte garaikideari espazio berriak irekitzeko pentsatutako Harriak programaren barruan. Miren Barrena, Leire Lacunza eta Ibon Landaren lanak bildu dituzte, eta bideo proiekzio bat ere antolatu dute abenduaren lehenerako.

“Bat-batean pieza berriak nituen”. Deskubrimendu bat egin duenaren poz gardenarekin gogoratu ditu Miren Barrena artistak (Donostia, 1996) Andoaingo Bastero Kulturgunean ikusgai jarri duten Paladin erakusketa kolektiboaren muntatze lanak. Leire Lacunza Miranda (Donostia, 1996) eta Ibon Landa Amutxategi (Gasteiz, 1994) dira erakusketa osatzen duten beste bi sortzaileak, eta Damaris Pan artista eta EHUko Arte Graduan eta Pintura Masterrean irakaslea aritu da bitartekari lanetan. (more…)

3+1 20”

paola

amets arzallus

Paola

Itsasoak harria miazkatzen du eta hiztunek hitzak. Eta azkenean, hitzek eta harriek amore ematen dute, eta zatika-zatika apurtzen joaten dira. Apurtzen eta laburtzen. Eta nortasun partikular bat hartzen dute. Eta toki horretan beste inon ez bezalakoak bihurtzen dira.

Zumaiako “farolak”, eraiki zutenetik hona, makina bat olatu ezagutu du. Eta olatuen joan galdu ditu harriak eta R bat. Eta euskal hitz askori bezala, hasierako F hori P bihurtuko zitzaion noizbait. Eta ordutik perkusio kolpe batekin hasten da, Paola. Talaimendiko muino horretan, haizearen kilima ufada baino gehiago baita joa. Hitzen musikak beti zerbait esaten du.

Orduz geroztik, Kantauri aldean “paola” entzuten duenak badaki nongo itsas-argiaz ari zaizkion hizketan. Ez du argi-seinaleen zain egon beharrik.

(more…)

Ez bultza egin!

Isildu!

Marixe Ruiz de Austri Arexolaleiba

“Nire mintzaeraren mugak nire munduaren mugak dira” Wittgenstein, L. (1961). Tractatus Logico-Philosophicus

Isilik iratzarri da gorputza, ez du zaratarik minimoena ere atera. Oin bat pausatu du harlauza hotzez osaturiko lurrean, oraindik iraganeko ahotsen oihartzuna darien arrakala batzuk zanpatuz eta bere isiltasuna inposatuz. Eszena berezi bat sortu du, zeinetan isiltasunak ere baduen bere garrantzia, baita oinen posizioak eta begiradaren noranzkoak. Paretaren azpialdeko zulo nimiñotik begira den intsektuak ere nabaritu du semiotikaren garrantzia hitzik ezean.

Gorputzak esnatu berritan ez du katamalorik oraindik, ez eta zaratarik ere, ez eta soinurik, ez melodiarik, isiltasunaren xuxurla baino ez. Barne guda batean murgilduta balego lez, bere buruari jarritako erronka betetzeari ekin dio gelako izkina batean duen arbelean, idazteari ekin dio. Ez da erronka erraza, alfabetoaren ortzi-mugak urratu nahi ditu izkiriatuz baina soinurik sortu gabe, zalantza baitu hizkiek sortutako musika ez ote den gordinegia izengo belarri zolienentzat.

Hasi du auto-inposatutako lana, gorputza osatzen duten elementuak zerrendatuz:
(more…)

Eta zure suzko hitzarekin jantzi nintzen

Korapiloak ikusten diren tokian

HARIA kolektiboa

“Oh, girls just wanna have fun (girls, they wanna, wanna have fun, girls wanna have)”
Cindy Lauper

Testu hau mugimenduan hasi naiz idazten, bizikleta estatiko baten gainean, erreferenteak nahasten dituen ohar-koaderno desordenatu batean. Nire testua dardarka dago, eta hitzak nahasiak ageri dira; batzuk galdu egingo dira. Hitz horiek lerroek osatzen dituzte, egiturak eraikitzeko oinarrizko formek. Linearekiko jolasak patroi, testura, forma eta deformazio ezberdinak sortzeko aukera ematen digu.

Otti Berger 1931 eta 1932 artean Bauhauseko ehungintza-tailerraren arduraduna izan zen ehungintza-artistak zioen ehunak, begi bistakoa izateaz gain, ukigarria izan behar zuela. Bi zentzuen artean independentea izango zen ikusizko testura baten alde egin zuen. Prozesu horretan, ehundutako testuraren intimitatea marjinetatik agertzen da, eta pixkanaka, espazio komun batean, erakustoki batean kokatzen da, non praktikatik abiatuta egitea proposatzen den, daukagunarekin batera korapilatuz, beti besteari begira kokatuz. Erakusketa printzipio moduan aldarrikatuz. Irakurketa-ordena aldatzea, azkenetik hasi eta hasierara itzultzea. Aretoko gailuak bideko eten bat proposatzen du, eta bertan toki komun eta ezberdin batera iristen diren ibaiadarrak elkartzen dira. Sormen-prozesuaren intimitatea publiko bihurtzen da, erakusten da eta jatorriaren loturatik askatzen da, besteekiko harremanean adierazle bihurtzeko, aldi berean kontakizun baten zatia eta osotasuna den paragrafo bat. Zein dira erakusketa baten aurrealdea eta atzealdea? A orrialdea eta b orrialdea, prozesua eta emaitza.
(more…)