(Altuen irakurteko)
Jolastu nirekin mesedez, jaiki!
Zuek, tamainaz berezixek, banan-banan, biribildu.
Erdixe biribilketan.
Ez zapaldu inori buztena,
kontuz, arren buru haundixekin!
Sartu Harrixek atzeko atetik,
sartu mendixe atsaldetik.
Ni zurekin! Lotu!
Harrapauko gaittue boza alkarri emunde,
arnasa ikututzut, gure barik izen da.
Altarien argixe hasten, zure sabelien be zirrixe
Begireketan dustezunien sortzen da uda barrixe:
Lotsie larrosa artetik,
karakolan gihar grise sartzen,
izerdi tantakak.
Ez esan zer gure doten, estutu sarrailie.
Ez esan zelan, aber asmetan doten!
Etzingo dittut txorixek? Gordeko tenpesta?
Orraztuko leize hormak? Bigunduko arbela?
Badakitzu zer esaten dutzuen? Badakitzu zer?
Nik ixten dutzut irabazten.
Itxi pasetan, mese. Erretirau…
Nekez lerratzen die berbak ago mentirazkuetan.
Zulo barik sortu ahalko balitz!
Gonak zabaltzien agertuko die mutur leunek,
gertu-gertu begi txikittuekin.
Atara izer bahitue atartetik, atara odola babatik…
Soltau niri! Mus!
Ezpanekin batu dittut lurretik banaka.
Gaixuen belarrixen makurtu naz, bakarka.
Itzala atzetik aguantetan,
finalan aurretik be zainen hantura.
Toketan dustezunien geraketan da uda azkena:
Pinudixetan azkurie,
mihetzak barrurau askoz hotzau daz.
Ez dot ulertu, inbentetan zabitz.
Ezin dot sentiru, ezta zaurixe bez!
Itxoin ago ertzien malkuek,
bueltau oso-oso motel, hondotik gertu.
Eutsin leike gehixau? Erabagitteko berandu nabil?
Zuk ni maitte aurretik, nik amore ah! emun.
*Testua Jon Azkoagaren laguntzaz Arrasateko ahozko euskarara moldatua.